Smutek.

Ze smutku rodzi się złość, zawziętość ducha, małoduszność, gorycz, desperacja, gnuśność, błądzenie umysłu a często także brak przyjemności z doczesnego życia. Jeśli zwycięża Cię smutek, rozważaj cierpliwość i wielkoduszność. De tristitia nascitur malitia, rancor animi, pusillanimitas, amaritudo, desperatio, torpor, vagatio mentis, saepe etiam et praesentis vitae nulla delectatio. Si tristitia te superat, patientiam et longanimitatem... Czytaj dalej →

Księgi Pokutne Kościoła o ekumenicznej modlitwie z wszystkimi sektami świata.

Obraz tytułowy: Święty Bonifacy niszczy kult pogański. Gdyby jakiś świecki zjadł lub wypił w pobliżu jakiś świątyń pogańskich, jeśli uczynił to nieświadomie, niech następnie obieca, że nigdy tego nie powtórzy i niech pokutuje przez czterdzieści dni o chlebie i wodzie. Gdyby uczynił to z powodu wzgardy, to znaczy po tym, kiedy kapłan powiedział mu, że... Czytaj dalej →

Próżna chwała. Zawiść. Gniew.

Z próżnej chwały [rodzą się] chełpliwość, arogancja, niegodziwość, żąda czczej chwały, obłuda. Z zawiści rodzi się nienawiść, plotkowanie, lekceważenie, radość z nieszczęścia bliźniego, a smutek z jego powodzenia. Z gniewu rodzą się sprzeczki, wzburzenie umysłu, zniewagi, krzyk, niegodziwość, zuchwałość, bluźnierstwa, przelew krwi, zabójstwa, żądza zemsty, pamięć o krzywdach. De vana gloria, iactantia, arrogantia, indignatio, discordia,... Czytaj dalej →

Artyleria strategiczna przeciw wrogom Kościoła – odwaga chrześcijańska.

"Odwaga to wielkość ducha, pogarda dla dóbr i bogactw, przeciwnościom cierpliwie ustępuje albo odważnie się przeciwstawia, nie ulega niczyim pochlebstwom, nie łamią jej przeciwności, nie wynosi się z powodu sukcesów, niezłomna w wysiłku, nieugięta w niebezpieczeństwie, pieniądze lekceważy, chciwości unika, nie ustępuje przed żadnym trudem, wystrzega się dążenia do sławy. (...) Odwaga jest znoszeniem w... Czytaj dalej →

„Cóż wspólnego ma Bóg z diabłem?” Kanoniczne potępienie Franciszka, ogrodowych imprez pogańskich i wszelkich nabożeństw z heretykami i poganami.

Zakaz sprawowania Mszy z wróżbitami. Żaden kapłan nie może kłamać ani mówić językiem o podwójnym znaczeniu. Nie może też nikogo brutalnie traktować. Żaden kapłan nie może spotykać się na celebrowaniu Mszy Świętej z wróżbitami, czarodziejami i astrologami. Wręcz przeciwnie, jeśliby wszedł ktoś bez należnego szacunku, należy go umieścić z katechumenami. Canones Patrum Graecorum, can. AtanazyAr.... Czytaj dalej →

Księgi Pokutne Kościoła. O herezji, Mszach za heretyków i grzebaniu ich w kościołach.

Gdyby ktoś pozwolił odprawić heretykowi swoją mszę w Kościele katolickim i nie wiedział, niech pokutuje 40 dni. Jeśli z powodu szacunku lub bojaźni, niech pokutuje cały rok. Jeśli dla potępienia i poniżenia Kościoła katolickiego i obyczaju rzymskiego, należy go wyrzucić z Kościoła jako heretyka chyba, że będzie pokutował, a jeśli tak, niech pokutuje 10 lat. Gdyby odstąpił od Kościoła katolickiego do wspólnoty heretyckiej i innych namawiał do tego, a następnie pokutował, niech pokutuje 12 lat, 4 lata poza Kościołem, 6 między słuchającymi, a ponadto 2 bez Komunii. O takich powiedziano w kanonie: niech w dziesiątym roku przyjmą Komunię bez ofiary. Gdyby biskup lub opat kazał swemu mnichowi odśpiewać Mszę za heretyków, nie wolno go słuchać.

WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Rozpocznij
%d blogerów lubi to: